HISTORIA LEŚNICY

 Nazwa pochodzi od rzeki Leśnicy (Lesnej) jak w średniowieczu nazywano Czarną Wodę, lewy dopływ Bystrzycy, rzekę przepływającą przez nasze osiedle. Dawniej było to samodzielne miasto, o którym pierwsza wzmianka pojawiła się w dokumencie Henryka Brodatego  w 1226 roku , gdzie gród jest określany mianem Lesnic. Zamek istniał jednak wcześniej, wiadomo, że w leśnickim dworze zmarł, w 1201 roku, książę śląski Bolesław Wysoki.  W 1261 roku miasto otrzymało przywilej lokacyjny i herb wyobrażający pół orła piastowskiego i prawe przedramię w zbroi. W 1330 roku Leśnica przeszła w ręce prywatne W XVI wieku Leśnica niemal dorównywała znaczeniem pobliskiemu Wrocławiowi. Kolejne stulecia to zahamowanie rozwoju miejscowości. Krótkotrwałą sławę przyniosła jej w 1757 roku bitwa pod Lutynią pomiędzy wojskami pruskimi i austriackimi, po której Król Fryderyk Wielki odpoczywał właśnie w leśnickim zamku.

 

Przed I wojną światową założono sieć wodociągową i kanalizacyjną. Liczba ludności Leśnicy w 1925 roku 4820 osób. W 1928 osiedle zostało niestety włączone do Wrocławia. Jednak wśród Leśniczan pozostał głęboki patriotyzm lokalny.

 

Goście przybywający do nas, nawet przedstawiciele władz miejskich z pewną zazdrością mówią o ,,Wielkim Księstwie Leśnickim”.

Niezwykle ważną rolę odgrywa w Leśnicy 10 Wrocławski Pułk Dowodzenia, który pod inną nazwą stacjonuje w naszym osiedlu od 1971 roku. Żołnierze na trwale wpisali się w lokalny krajobraz, znaczna ich część zamieszkała w Leśnicy, a my, ich dzieci i wnuki chodzimy do Szkoły Podstawowej nr 51. Dlat3ego właśnie jednostka jest częścią naszej małej ojczyzny i dlatego stoimy dzisiaj na placu apelowym czekając, aż będziemy mogli złożyć gratulacje i wręczyć kwiaty najlepszym poborowym składającym przysięgę wojskową. Wpatrujemy się w stojących naprzeciw młodych żołnierzy, a nasza koleżanka Karolina zerka okiem na trybunę, na której w otoczeniu innych oficerów stoi jej Tata. To jest właśnie nasza mała sztafeta pokoleń.

 

 

 

Czytaj więcej: historia